Zich onderscheiden van...
Zich van iemand of iets “onderscheiden”, betekent, er afstand van nemen.
Zo ontstaat er een duidelijke afscheiding - een grens - tussen twee afzonderlijke domeinen.
Welnu, dit “zich onderscheiden” is het leidmotief van de Beroepsvereniging tegenover de nieuwe ... osteopaten.
Waarom?
Om verschillende redenen. Ik kan ze echter niet allemaal op een rijtje zetten - dat zou mij immers te ver leiden - zodat ik mij beperk tot het vermelden van de volgende drie.
Een persoonlijke reden : Omdat ik er prat op ga het gestelde doel te hebben bereikt en te zijn geslaagd in een vaak moeilijke opdracht. Omdat we beloond werden voor de talrijke inspanningen en een nieuwe dimensie hebben bereikt op therapeutisch vlak.
Een professionele reden : Enerzijds omdat onze patiënten in de jungle van pseudo-osteopaten hun weg moeten kunnen vinden naar goed opgeleide mensen die hun verantwoordelijkheid opnemen. Dat “zich onderscheiden” sterkt de patiënt in zijn voornemen en begunstigt het ontluiken van een nieuw cliëntèle. Anderzijds omdat wij onze plaats moeten kunnen bepalen ten opzichte van de andere medische beroepen en als echte deskundigen naar buiten moeten kunnen treden, iets wat de interprofessionele betrekkingen zeker ten goede zal komen.
Een politieke reden : Omdat de overheid en de politieke wereld ons als de beoefenaars van een volwaardig medisch beroep moeten kunnen zien, een beroep met heel wat verantwoordelijkheden dat zeker geen amalgaam is van allerlei min of meer gerecycleerde vormen van kinesitherapie. Ook hier zorgt het “zich onderscheiden” voor de bevestiging van ons beroep binnen het domein van de gezondheidszorg.
De erkenning van ons beroep in het kader van de wet Colla doet niemand nog twijfelen. Bovendien zal die erkenning als autonoom beroep in de nabije of verdere toekomst zelf voor “onderscheiding” zorgen.
Onze houding tegenover onze patiënten, het medische korps en de overheid moet bijgevolg de houding zijn van een echte “zich onderscheidende” professional. |
