Politiek en Professioneel Verweerschrift

De osteopaten die in Frankrijk werden opgeleid, stichtten de “Association Belge de Thérapie Manuelle” (ABTM) waarvan de statuten in het Belgisch Staatsblad verschenen op 17 augustus 1978. Zij voerden een naamsverandering door tot “Association Belge des Osteopathes” (ABO), wat gepubliceerd werd in het Belgisch Staatsblad op 3 juni 1982.

Reeds in 1982 publiceert Test Aankoop, het blad van de consumentenvereniging in België, de resultaten van een enquête. Hieruit blijkt dat 87% van de patiënten die verzorgd werden door een niet-conventionele geneeswijze, waaronder osteopathie, tevreden is. In 2003 geeft een nieuwe bevraging, ditmaal beperkt tot osteopathie maar op europees niveau, dezelfde voldoening van de consument weer.

In mei 1986 verenigen 34 verenigingen en opleidingsinstellingen uit 9 europese landen zich in een Internationale Conventie voor Osteopathie te Brussel in het Huis van Internationale Verenigingen. Dit onder het voorzitterschap van België, gastheer en drijvende kracht achter de politieke initiatieven ter bevordering van de osteopathische geneeskunde in Europa. De deelnemers stemden unaniem dat de Europese Conventie voortaan voor osteopathische geneeskunde de noodzaak erkent van een hogere opleiding van het lange type, conform met de richtlijnen van de EU inzake de opleiding van gezondheidsberoepen met hoge graad van verantwoordelijkheid.
Op 27 september 1986 organiseren de twee representatieve Belgische beroepsgroeperingen, SBORTM en ABO, de Staten Generaal voor Osteopathie in Louvain-la-Neuve.

De Belgische Vereniging voor Osteopathie (Société Belge d’Osteopathie) en de Belgische Academie voor Osteopathie (Académie d’Osteopathie de Belgique) werden opgericht.
De Belgische Academie voor Osteopathie stelt zich tot doel: advies en antwoord te geven op filosofische, wetenschappelijke en morele vragen aangaande osteopathische geneeskunde; richtlijnen te bepalen voor osteopathisch onderwijs in België; het bevorderen en organiseren van wetenschappelijk onderzoek in de osteopathische geneeskunde; zich bezig te houden met studie en onderzoek om bij te dragen aan de progressie van de verschillende takken van de osteopatische geneeskunde en eventueel voorstellen op deze domeinen te doen.
In bepaalde aangrenzende landen is osteopathie gereserveerd voor het medische corps, maar in Groot-Brittanië worden osteopaten sinds 1994 wettelijke erkend.

Op 22 december 1986 dient de Belgische Vereniging voor Osteopathie een verzoek in bij de Griffie van de Raad van State om de rechtspersoonlijkheid van erkende beroepsvereniging te verkrijgen.
De V° Kamer van de Raad van State preciseert, dat het ver van bewezen is dat de osteopathie, beoefend door niet-artsen, onder de invloed valt van het Koninklijk Besluit van 10 november 1967; dat het verzoek van de vragende partij niet in strijd is met de publieke orde en neemt in overweging dat de Belgische Vereniging voor Osteopathie, als zijnde beroepsvereniging, wil streven naar een officiële erkenning van Osteopathie en een statuut voor de osteopaten.

De Raad van State, als opperste juridische instantie, verklaart op 26 mei 1993 de vraag van de Belgische vereniging voor Osteopathie als ontvankelijk en aanvaardt zodoende haar statuten van erkende beroepsvereniging.
Daar aan de nodige wettelijke voorwaarden voor het oprichten van een beroepsvereniging werd voldaan, laat de Raad van State, in zitting op 24 januari 1994 , de bekrachtiging van de statuten publiceren in het Belgisch Staatsblad op 2 februari 1994.

Het voornaamste voordeel van een officiële erkenning als beroepsvereniging, is de toekenning van, niet enkel de burgerlijke persoonlijkheid, maar veeleer het recht om op juridisch gebied erkend te worden. Hierdoor kunnen de individuele en collectieve beroepsbelangen van de aangesloten leden verdedigd worden.
Een vereniging zonder winstoogmerk heeft ook een rechtspersoonlijkheid, omdat zij haar statuten laat publiceren. Nochtans kan zij op juridisch vlak nooit optreden ter verdediging van de gezamenlijke of individuele belangen van haar leden. Zij kan enkel opkomen voor haar eigen belangen als vereniging.

De Belgische Vereniging voor Osteopathie, erkend als beroepsvereniging voor osteopaten in België, wordt hiermee bevestigd in haar taak omtrent de organisatie en de bescherming van het beroep van de osteopaten DO die zij erkend.

De Belgische Vereniging voor Osteopathie stelt alles in het werk om Osteopathie de plaats te bezorgen in onze maatschappij die haar toekomt. Zo kunnen de beoefenaars zich in alle rust vormen en werken.
De kennis en de praktijk van osteopathie vereisen een doorgedreven wetenschappelijke en medische vorming. Haar opleiding noodzaakt een uiterst nauwkeurige cursus die vastgesteld werd door de Belgische Academie voor Osteopathie.

Om logische redenen, worden deze criteria regelmatig aangepast aan de technische evolutie en aan de nieuwe behoeften, zodat, zowel de kwaliteit van de gegeven zorgen aan de patiënt, als het niveau van de beoefenaars word gecontroleerd en gegarandeerd.
Het is evident dat privé-scholen, die een te summiere opleiding aanbieden door zich niet aan te passen aan de evolutie van de maatschappij, de wetenschap en de techniek, en daardoor niet voldoen aan de opgelegde normen van de Belgische Academie voor Osteopathie, de zaak van osteopathie niet dienen.
Sinds 23 december 1998 is het onderscheidingsteken “OSTEOPAAT, DO” eigendom van de Belgische Vereniging voor Osteopathie – Beroepsvereniging voor Belgische Osteopaten, dit door haar registratie voor de Benelux onder het nummer 631865.

De bezorgdheid om de deontologie en de politiek te scheiden, bracht de Algemene Vergadering van de Belgische Vereniging voor Osteopathie, de dato 23 februari 1994, ertoe voor te stellen dat het Belgian Register of Osteopaths de ethische commissie zou worden van de erkende Beroepsvereniging van de Belgische osteopaten. Haar voornaamste doelstelling is het creëren en onderhouden van een collegiale sfeer onder de beoefenaars.

Het beroep van osteopaat wordt sinds 12 maart 1996 bij het ministerie van Middenstand vertegenwoordigd door de Belgische Vereniging voor Osteopathie met als doel haar mening en haar voorstellen te formuleren aangaande de osteopathie-gerelateerde problemen. Dit zowel op eigen initiatief als op aanvraag van een Ministerie of van de Hoge Raad van de Middenstand.

Het beroep van osteopaat is als volwaardig beroep opgenomen in het Nationaal Beroepenregister, beheerd door het ministerie van Binnenlandse Zaken, onder het nummer 030672.